Η κυβέρνηση της Ιαπωνίας, προφανώς προσπαθώντας να αποφύγει τον πανικό,έχει δώσει εντολές στα Μ.Μ.Ε. να συνεχίσουν το πρόγραμμα τους σαν να μην τρέχει τίποτα.Σαν να είναι άλλη μια συνηθισμένη μέρα, όπως όλες οι άλλες!!
Αυτό όμως, ενώ απ' τη μια, μπορεί να μοιάσει σωστό αργότερα, μιας και θα έχουν αποφευχθεί πολλά ατυχήματα και άλλου είδους προβλήματα τα οποία τείνουν να εμφανίζονται όποτε μια ολόκληρη χώρα βρίσκεται σε κατάσταση πανικού, απ' την άλλη, είναι παρακράτηση πληροφορίων ιδιαίτερης σημασίας, των οποίων η απουσία απ' την ελεύθερη κρίση των ανθρώπων, των οποίων η ζωές επηρρεάζονται ΑΜΕΣΑ!!! Ένας Γάλλος, κάτοικος Ιαπωνίας, επωφελήθηκε την δύναμη του Ίντερνετ κ συγκεκριμένα του YouTube, για να ζητήσει από όλους όσους δουν το βιντεάκι να το διαδώσουν...
Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011
Η κυβέρνηση της Ιαπωνίας κρύβει πληροφορίες απ' τον λαό της...
Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009
Ο ορισμός της "απανθρωπιάς"...στη Σομαλία...
Οι εικόνες που ακολουθούν δεν είναι για ευαίσθητα μάτια... Δεν είναι για μάτια που έχουν διαλέξει να ζουν στον "Όμορφο Κόσμο Το Πρωί"... Δεν είναι για σένα μεσοαστέ που νομίζεις πως η ζωή είναι το να δουλέψεις 40 ώρες τη βδομάδα για να βγεις το Σάββατο στο "Main" και να πεις οτι κάτι έκανες και συ με τι ζωή σου... Είναι για σένα που όταν το δεις θα θέλεις να βγεις έξω και να πιάσεις όλους "αυτούς"...ξέρεις εσύ... και να τους σπάσεις στο ξύλο...
Εκατοντάδες άνδρες στη Σομαλία έχουν συγκεντρωθεί για να παρακολουθήσουν εκτελέσεις και άλλες ποινές που επιβάλει ο νόμος της Σαρία.
Ένα 14χρονο κοριτσάκι μαστιγώνεται από τους παρευρισκόμενους γιατί φλέρταρε με έναν άνδρα, ενώ ο άνδρας καταδικάζεται σε θάνατο δια λιθοβολισμού.
Στη Σομαλία την απόδοση δικαιοσύνης έχουν αναλάβει φανατικοί ισλαμιστές, οι οποίοι διατάζουν μαστιγώματα, λιθοβολισμούς, ακόμα και ακρωτηριασμούς. Σε κάποιες περιοχές μάλιστα έχουν απαγορευτεί τα κινητά, οι αγώνες ποδοσφαίρου και τα γαμήλια γλέντια.
Δείτε το σοκαριστικό βίντεο.
Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009
Βιογραφία: Κάσιους Κλέι (Μοχάμεντ Αλι)
O Μοχάμεντ Άλι (πραγματικό όνομα Κάσιους Μαρσέλους Κλέι, γεν. 17 Ιανουαρίου 1942) ήταν Αμερικανός επαγγελματίας πυγμάχος. Αποσύρθηκε οριστικά από την ενεργό δράση το 1981, έχοντας φτάσει συνολικά στις 56 νίκες, με μόλις πέντε ήττες και κατακτώντας τρεις φορές τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή βαρέων βαρών καθώς και ένα χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960.
Ο Κάσιους Κλέι γεννήθηκε στο Λούισβιλ της πολιτείας του Κεντάκι στο νότο των ΗΠΑ. Ο πατέρας του, Κάσιους Μάρσελους Κλέι ο πρεσβύτερος, συντηρούσε την οικογένειά του εργαζόμενος ως σχεδιαστής πινακίδων και η μητέρα του, Οντέσα Γκρέιντι Κλέι, εργαζόταν ως οικιακή βοηθός. Η ενασχόλησή του με την πυγμαχία ξεκίνησε όταν ήταν στην ηλικία των δώδεκα ετών, αρχικά σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Το 1960 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης, στην κατηγορία των 87.5 κιλών, γεγονός που σηματοδότησε την έναρξη της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας στην πυγμαχία.
Οι πρώτες επαγγελματικές εμφανίσεις του προκάλεσαν εντύπωση περισσότερο εξαιτίας της συμπεριφοράς του, καθώς συνήθιζε να απευθύνεται με υπεροπτικό και ειρωνικό ύφος προς τους αντιπάλους του, υιοθετώντας για τον εαυτό του το παρωνύμιο «Μέγας» και χρησιμοποιώντας στίχους ή φράσεις με τις οποίες αυτοχαρακτηριζόταν, όπως η περίφημη ρήση του πως «πετά σαν πεταλούδα, τσιμπά σαν μέλισσα». Η συμπεριφορά του και ο τρόπος που αγωνιζόταν προκάλεσαν τόσο το θαυμασμό μέρους του κοινού και των ειδικών του αθλήματος όσο και την οργή άλλων. Στη διάρκεια των αγώνων, ο Κλέι διατηρούσε τα χέρια του αρκετά χαμηλά και επιχειρούσε να αποφεύγει τα χτυπήματα περισσότερο με την κίνηση του σώματός του, αντί της συνηθισμένης παθητικής άμυνας. Στις 25 Φεβρουαρίου του 1964, διεκδίκησε για πρώτη φορά τον τίτλο του πρωταθλητή, από τον Σόνι Λίστον, νικώντας στην αναμέτρησή τους μετά από έξι γύρους. Δύο ημέρες αργότερα, ο Κλέι προκάλεσε την αντίδραση της αμερικανικής ομοσπονδίας της πυγμαχίας, ανακοινώνοντας πως είχε ασπαστεί το Ισλάμ και προσχωρήσει στην οργάνωση των «Μαύρων Μουσουλμάνων». Η θρησκευτική μεταστροφή του συνοδεύτηκε από αλλαγή του ονόματός του και στις 6 Μαρτίου 1964 υιοθέτησε το όνομα Μοχάμεντ Αλί που του δόθηκε από τον πνευματικό καθοδηγητή του, Ελάιτζα Μοχάμεντ. Οι θρησκευτικές του πεποιθήσεις εξελίχθηκαν στη διάρκεια του χρόνου. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 άρχισε να μελετά το Κοράνι και στράφηκε προς το «ορθόδοξο» Ισλάμ, εγκαταλείποντας με αυτό τον τρόπο τις ακραίες διδασκαλίες του Μοχάμεντ.
Τα επόμενα χρόνια, ο Μοχάμεντ Αλί κυριάρχησε στους αγωνιστικούς χώρους όπως λίγοι πυγμάχοι στην ιστορία του αθλήματος. Κατόρθωσε να υπερασπιστεί τον τίτλο του απέναντι στον Λίστον το Μάιο του 1965, επικρατώντας του αντιπάλου του με νοκ άουτ στον πρώτο γύρο του αγώνα, ενώ ακολούθησαν και άλλες επιβλητικές νίκες επί σπουδαίων πυγμάχων όπως οι Φλόυντ Πάτερσον, Χένρι Κούπερ και Μπράιαν Λόντον. Αξιοσημείωτη υπήρξε και η αναμέτρησή του με τον Κλίβελαντ Γουίλιαμς, στις 14 Νοεμβρίου του 1966, όταν στη διάρκεια των τριών γύρων της, επέφερε στον αντίπαλό του περισσότερα από εκατό χτυπήματα, προκάλεσε τέσσερις πτώσεις του, ενώ ο ίδιος δέχθηκε μόλις τρία χτυπήματα.
Τον Απρίλιο του 1967, στη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, αρνήθηκε να καταταγεί στον αμερικανικό στρατό για θρησκευτικούς λόγους, δηλώνοντας πως δεν είχε «καμία διένεξη με τους Βιετκόγκ». Για τη στάση αυτή, αντιμετώπιση έντονη κριτική από μεγάλη μερίδα της αμερικανικής κοινής γνώμης, σε μία περίοδο που η πλειοψηφία των Αμερικανών πολιτών συνέχιζε να υποστηρίζει την αναγκαιότητα του πολέμου στο Βιετνάμ. Επιπλέον του αφαιρέθηκε ο τίτλος του πρωταθλητή και αποκλείστηκε από κάθε αθλητική διοργάνωση των Ηνωμένων Πολιτειών για τρεισήμισι χρόνια, ενώ καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκισης, ποινή που ωστόσο αναιρέθηκε τέσσερα χρόνια αργότερα από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ. Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, ο Μοχάμεντ Άλι ξεχώρισε γενικά για τη στάση του απέναντι σε θέματα που άπτονταν της ελευθερίας και των δικαιωμάτων των Αφροαμερικανών ασκώντας αξιοσημείωτη επίδραση στην αμερικανική κοινωνία, με μηνύματα που βρίσκονταν στην αιχμή του κινήματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Επέστρεψε στην αγωνιστική δράση τον Οκτώβριο του 1970 και ενώ ο τίτλος του πρωταθλητή ανήκε πλέον στον Τζο Φρέιζερ. Οι εμφανίσεις του, μετά την πολυετή αποχή του, δεν υπήρξαν ανάλογες με αυτές που είχαν προηγηθεί. Στις 8 Μαρτίου του 1971 διεκδίκησε τον τίτλο του πρωταθλητή βαρέων βαρών από τον Τζο Φρέιζερ, ωστόσο ηττήθηκε για πρώτη φορά στη σταδιοδρομία του, στα σημεία, μετά από αγώνα 15 γύρων που χαρακτηρίστηκε ως «η αναμέτρηση του αιώνα». Οι δύο πυγμάχοι αναμετρήθηκαν για δεύτερη φορά το 1973 και ενώ ο Φρέιζερ είχε ήδη απολέσει τον τίτλο του πρωταθλητή, με τον Αλί να αναδεικνύεται νικητής μετά από αγώνα 12 γύρων. Στις 30 Οκτωβρίου 1974 διεκδίκησε εκ νέου τον τίτλο με αντίπαλο τον Τζορτζ Φόρμαν. Ο μεταξύ τους αγώνας διοργανώθηκε στο Ζαΐρ (σημερινή Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό), χάρη σε χρηματοδότηση του προέδρου της χώρας, Μομπούτου και έμεινε γνωστός στην ιστορία της πυγμαχίας με τον τίτλο Rumble in the Jungle («Βροντή στη ζούγκλα»). Με ένθερμη υποστήριξη από το κοινό, που ενίσχυε τον Μοχάμεντ Αλί τραγουδώντας τη χαρακτηριστική φράση «Ali Boma Ye» («Αλί σκότωσέ τον») κατάφερε να νικήσει τον αντίπαλό του, πετυχαίνοντας νοκ άουτ στον όγδοο γύρο της αναμέτρησης και ακολουθώντας αυτή τη φορά μία διαφορετική στρατηγική, παλαιότερα σε χρήση από τον πυγμάχο Άρτσι Μουρ. Σε αντίθεση με την διαρκή κίνηση του παρελθόντος, επέλεξε να αγωνιστεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα στηριζόμενος στα σκοινιά του ρινγκ, αποφεύγοντας τα χτυπήματα του Φόρμαν και εκμεταλλευόμενος στη διάρκεια του αγώνα την κούραση του αντιπάλου του.
Το επόμενο διάστημα, ο Αλί βρέθηκε στο αποκορύφωμα της δημοτικότητάς του και από τους επόμενους αγώνες του ξεχώρισε η τρίτη αναμέτρησή του με τον Τζο Φρέιζερ στις Φιλιππίνες, κοντά στην πρωτεύουσα της χώρας Μανίλα, η οποία θεωρείται ένας από τους κορυφαίους αγώνες πυγμαχίας στην ιστορία του αθλήματος. Το 1978 απώλεσε τον τίτλο του πρωταθλητή από τον χρυσό ολυμπιονίκη του Μόντρεαλ Λέον Σπινκς, τον οποίο απέκτησε ξανά, συνολικά για τρίτη φορά, επτά μήνες αργότερα. Αποχώρησε από την αγωνιστική δράση για τα επόμενα δύο χρόνια. Η επιστροφή του συνοδεύτηκε από μία ήττα από τον Λάρι Χολμς το 1980, ενώ τον επόμενο χρόνο έδωσε τον τελευταίο αγώνα του, χάνοντας με αντίπαλο τον Τρέβορ Μπέρμπικ. Αν και η στατιστική των αγώνων του δεν είναι σήμερα μοναδική, η ποιότητα των αντιπάλων του και ο τρόπος με τον οποίο πέτυχε τις νίκες του στη διάρκεια της πολύχρονης σταδιοδρομίας του, τον κατατάσσουν μέχρι σήμερα στους κορυφαίους πυγμάχους της ιστορίας.
Το 1983 διαγνώστηκε πως πάσχει από το σύνδρομο Πάρκινσον και κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του η κατάσταση της υγείας του έχει επιδεινωθεί. Μετά την απόσυρσή του από την πυγμαχία, ο Μοχάμεντ Αλί έχει τιμηθεί αρκετές φορές για την αθλητική αλλά και κοινωνική προσφορά του. Το 1996 επιλέχθηκε για την αφή της ολυμπιακής φλόγας κατά την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων που διοργανώθηκαν στην Ατλάντα των ΗΠΑ, ενώ το 2005 τιμήθηκε με το «Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας». Τον ίδιο χρόνο τιμήθηκε επίσης με το χρυσό «Μετάλλιο Ειρήνης Otto Hahn» για την πολύχρονη συμμετοχή του στο αμερικανικό κίνημα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη χειραφέτηση των μαύρων παγκοσμίως, καθώς και για το έργο του ως πρεσβευτής καλής θέλησης των Ηνωμένων Εθνών. Στις 19 Δεκεμβρίου 2005 ιδρύθηκε προς τιμή του το μη κερδοσκοπικό «Κέντρο Μοχάμεντ Άλι», αφιερωμένο στη ζωή του, στην αθλητική σταδιοδρομία του και στα ιδανικά που υπερασπίστηκε.
Ένα βιντεάκι με μερικά από τα καλύτερα στιγμιότυπα της καριέρας του,ίσως, μεγαλύτερου πυγμάχου όλων των εποχών...
Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2009
Radiohead - Just (Full Video)
Ένα τραγούδι από τους χαρισματικούς Radiohead. Το βίντεο τα σπάει... Αφήνει ερωτήματα στο τέλος που δεν γνωρίζουμε ακόμα...αλλά είναι καλύτερα έτσι. Κρατάει το μυστήριο...
Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009
Ο Αυτιάς συζητάει με τα βίντεο...
Ο Αυτιάς είχε πάρει συνέντευξη από τον Ψωμιάδη μια μέρα.
Κανονική, live συνομιλία και έτσι...
Και από τότε έχει ξανασυζητήσει κανονικά,
άλλες 2 φορές με τον Ψωμιάδη αλλά όχι ζωντανά.
Έχει βάλει το βίντεο με τον νομάρχη να παίζει και
κάνει κανονική συζήτηση σαν να είναι πρώτη φορά.
Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα! Είναι απίστευτος...
Δεν γίνεται να έχει γίνει καταλάθως!! Δεν θυμάται οτί αυτή τη συζήτηση
την έχει ξανακάνει??
Το βίντεο είναι από την εκπομπή Ράδιο Αρβύλα
οπότε έχει και τα σχόλια των παρουσιαστών, κάτι που το
κάνουν ακόμα πιο αστείο.Για να μην πω γελοίο!!!
Δείτε και μόνοι σας...
Χαχαχαα...Πόσο γελοίος μπορεί να γίνει ακόμα δηλαδή??
Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2009
Σκυλιά...Πόσο θεϊκά ζώα???
Τα σκυλιά εκτός από καλύτερος φίλος του ανθρώπου είναι και μια αστείρευτη πηγή γέλιου!!!
Είναι εκεί όταν πονάς, όταν είσαι χαρούμενος, όταν το κεφάλι σου έχει ¨ομίχλη¨ απ' τα προβλήματα της καθημερινότητας και κάνουν τα πάντα για να σε ανεβάσουν!!!
Και όταν έχουν τα κέφια τους μπορούν να σε κάνουν να γελάσεις με την ψυχή σου με τις σκανδαλιές τους!!! Δείτε τα παρακάτω βιντεάκια και παράλληλα σκεφτείτε...
Γιατί ο άνθρωπος μέσα στην τόση πια σοφία που έχει ως ον κρίνει οτί ένας σκύλος που απλά γυρνάει στο δρόμο και προσπαθεί να επιβιώσει ψάχνοντας κάτι να φάει αξίζει την ποινή της "δολοφονίας δια δηλητηρίασης" (με λίγα λόγια - φόλα) και ένας άνθρωπος που έχει σκοτώσει δεκάδες θα μπει απλά φυλακή και θα τρώει κάθε μέρα τσάμπα??? Κάτι δεν πάει καλά σε αυτές τις δύο υποθέσεις...
